کشتارگاه

كشتارگاهها بر دو نوع هستند يكي از آنها كه حيوانات سالم مثل گاو و گوسفند سالم در آنجا كشته شده (ذبح شده) وگوشت آنها به مصرف مي‏رسد و يكي از كشتارگاههايي كه حيوانات مريض و نحيف در آنجا كشته شده و محصولات آنها به غذاي سگ و گربه تبديل شده يا كود مي‏شوند. حيواناتي كه ذبح مي‏شوند خود يكي از مخاطرات اين شغل است مثلا شاخ زدن گاو يا لگد انداختن آن موجب آسيب به كارگران مي‏شود. سالن‏ها اغلب در اثر خون و چربي ليز و لغزنده‏اند. حيوانات را قبل از ذبح با شوك برقي گيج مي‏كنند كه گاه اين شوك برقي در اثر بي احتياطي كارگران را دچار حادثه مي‏نمايد. شايع‏ترين بيماري مشترك بين دام و انسان كه در اين مكانها به وفور ديده مي‏شود تب مالت يا بروسلوز است. كف اطاقهاي ذبح مي‏بايستي از ماسه يا شن پوشيده شود كارگراني كه در قسمت برش كار مي‏كنند بايد دستكش حاوي سيم‏هاي فلزي به كار برند. پيش بندها بايد چرمي و داراي توري فلزي باشند. كف كشتارگاهها بايد هر روز با آب گرم پرفشار تميز گردد. خوردن، نوشيدن و استعمال دخانيات در كشتارگاهها ممنوع است. گاه لازم است كه پرسنل در برابر تب مالت واكسينه شوند. بيماري‏هاي عفوني كه در كشتارگاهها ديده مي‏شود عبارتند از: تب مالت، سبياه زخم، لپتوسپروز، باد سرخ، مشمشه تولارمي، تب كيورمنوتهاي پسودومونائي.

امروزه با تمام پيشرفت‏هايي كه در زمينه كشاورزي صورت پذيرفته، هنوز مناطقي از عالم وجود داردكه در آنجا كشاورزي به شيوه سنتي رواج دارد. آب گرفتگي مناطق كشاورزي، آتش سوزي زمين‏هاي زراعي و جنگل‏ها، خطرات كار با تجهيزات كشاورزي، مواجهه با سموم و غيره، از مخاطرات عمده در كشاورزي مي‏باشد. سقوط از بلندي مهم‏ترين سطح حادثه را در مزارع تشكيل مي‏دهد. مواد شيميايي مختلفي در مزارع به كار برده مي‏شود كه از جمله آنها مي‏توان به اين موارد اشاره نمود: سود سوز آور براي تميز كردن ظروف و وسايل شيردوشي و... هيپوكلريت سديم براي ضدعفوني كردن اين وسايل، كاربونات سديم براي تميز كردن و چربي زدائي وسايل جوجه كشي كه اين مواد خود مي‏توانند مواجهات خطرناكي را باعث گردند. دستگاهها و موتورهاي درون سوز توليد گاز مهلك مونواكسيد كربن مي‏كنند لذا در مواقع كار با تراكتور يا موتورهاي آب بايد مراقب اين موضوع و تهويه ساختمان بود. بيسوادي يك مسئله

 رايج و شايع در بين كشاورزان است كه جهت جلوگيري از بروز مخاطرات فوق پرداختن به آن بسيار مهم جلوه مي‏نمايد. كشاورزان چون مجبورند ساعت‏هاي زيادي در مقابل نور خورشيد قرار گيرند اغلب ضايعات متعدد و وسيعي روي صورت، پشت گردن، دستها و... دارند كه مي‏بايستي جهت جلوگيري از آنها به كشاورزان آموزش كافي داده شود.

نویسنده : dampezeshk_online در ساعت ٩:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٢۸
Comments نظرات ديگران      لینک دائم      افزودن به دلیشس